Της Αλεξάνδρας Ηλιοπούλου
Ο παγερός αέρας που σφυρίζει στην Πατρίδα μας, η οποία τρέμει σύγκορμη, λόγω της ιδιαίτερης οικονομικής κρίσης, διαπερνάει περισσότερο το κορμί και τη ζωή ορισμένων κατηγοριών ανθρώπων. Τον νοιώθουνε βαθιά, ντυμένοι και γυμνοί. Αλλά πιο πολύ παγώνουν και τρέμουν οι ολόγυμνοι. Κι αυτοί είμαστε εμείς οι νέοι. Που παρά την έμφυτη και ενστικτώδη αισιοδοξία μας και τη θαλπωρή που μας παρέχεται από το οικογενειακό μας περιβάλλον, έχουμε τη Συναίσθηση ότι ταχύτατα πολλά αλλάζουν γύρω μας. Παρότι νοιώθουμε ότι βρισκόμαστε στη ζεστή προστατευτική μάρσιπο της γιαγιάς, της μαμάς και των μεγαλύτερων αδελφών και δεν κινδυνεύουμε να αρρωστήσουμε άμεσα, έχουμε τη Συναίσθηση ότι έφτασε παγετός. Κι αυτός μας εμποδίζει, τη θερμότητα του ενδιαφέροντος να δραστηριοποιηθούμε όπως θα θέλαμε.
Τα νέα σκληρά οικονομικά μέτρα της κυβερνήσεως, που καθιερώνονται πλέον, με μειώσεις μισθών και αυξήσεις τιμών στα αγαθά, ο καθημερινός βομβαρδισμός των ΜΜΕ περί του τι ακολουθεί και τί μας περιμένει, οι δηλώσεις πολιτικών και άλλων εμπειρογνωμόνων, οι μαζικές διαμαρτυρίες και η απεγνωσμένη αγανάκτηση, οι ταξικές και κλαδικές διαδηλώσεις, οι ογκώδεις συγκεντρώσεις, τα συλλαλητήρια και οι βανδαλισμοί, η ενδεχομένως βάσιμη υποψία της μεγίστης σημασίας που έχουν όλα αυτά για την ασφαλή συνέχιση της εθνικής μας ακεραιότητας, οι φωνές ότι «υπάρχουν δημόσιοι διεφθαρμένοι παράγοντες που ανενόχλητοι και αλληλοπροστατευόμενοι, λυμαίνονται τον κόπο και τον μόχθο του λαού μας», δεν είναι η καλύτερη κινητήρια δύναμη που θα ωθήσει ένα νέο σε μια αισιόδοξη υπέρβαση σκέψης, ενέργειας και δράσης με τόλμη σε βήμα ταχύ και άλμα στην ανάπτυξη.
Έτσι διεισδύει βαθύτερα ως αγιάτρευτος πυρετός ο παγετός, πλησιάζοντας να συντρίψει τα κόκαλα της πατρίδας μας. Και πλήττεται βαθύτερα σε χρόνο η οικονομική μας υγεία. Σε αυτό το κλίμα που διαμορφώθηκε, η Νεολαία, ως πρώτο βήμα….προόδου που κάνει, είναι η Συναίσθηση της υποχώρησης. Ότι πρέπει να περιορίσει στο ελάχιστο ο καθένας μας τις προσωπικές του απαιτήσεις, κινήσεις και δαπάνες. Να αυξήσει όμως στο κατακόρυφο τις προσπάθειες, πρώτα για την δημιουργία και όχι εξασφάλιση μιας προσωπικής θέσης εργασίας. Ώστε ο νέος να εφεύρει τρόπους, ακόμη και σε παράτολμους ατραπούς, για να αποτελέσει παράγοντα που θα συμβάλλει, (τα δυο-τρία χρόνια, που μας λένε πως θα κρατήσει αυτό το πολικό τοπίο στον τόπο μας), στην αλλαγή των συνθηκών. Και να ξαναφέρει το σύνηθες οικονομικό εύκρατο κλίμα. Βεβαίως με τις κατά καιρούς γνωστές εποχιακές οικονομικές θύελλες και χιονοπτώσεις, καύσωνες και λίβες, πλημμύρες και καταιγίδες, αλλά και ολάνθιστες και ευωδιαστές ημέρες και νύχτες.
Προς το παρόν λοιπόν οι νέοι έχουμε Συναίσθηση στο πού βρισκόμαστε. Και ανακινούμε τις νεανικές μας ιδέες, για να ξεπεταχτεί στον αφρό, εκείνη που θα μπορέσει να βοηθήσει εαυτούς και αλλήλους. Μα κυρίως την Πατρίδα. Την οποία, με τα βοήθεια των γονέων μας, δεν πρόκειται να αφήσουμε ούτε καν να κινδυνεύσει από οικονομική κατάρρευση.
* Η Αλεξάνδρα Ηλιοπούλου συνεργάζεται με ΜΜΕ Εξωτερικού και με το Ομογενειακό Πρακτορείο Ειδήσεων Ελλάδος.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
HellasOnTheWeb
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
